อานิสงส์ ‘ขัดห้องน้ำวัด’ ผลบุญส่งผลช่วยชีวิตก้าวหน้าเจริญรุ่งเรือง

การทำบุญด้วยการขัดห้องน้ำถือว่าเป็นเรื่องราวที่มีมากกว่าที่คิดและคนมักจะไปทำบุญด้วยเงินทองและสิ่งของและทำบุญด้วยแรงด้วยการทำบุญด้วยแรงนั้นเรียกว่า เวยยาวัจจมัยเป็นหนึ่งในบุญกิริยาวัตถุ 10 บอกเลยว่าการจัดห้องน้ำวัดก็ถือว่าเป็นหนึ่งในนั้น

ซึ่งความหมายของคำว่า เวยยาวัจจมัย นั้นมีความหมายว่าการทำบุญด้วยการควรขวายรับใช้รวมถึงการช่วยเหลือในกลุ่มส่วนรวมเช่นการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมการอนุรักษ์สัตว์ป่าการรักษาสมบัติสาธารณะการดูแลชุมชนให้เป็นระเบียบและยังช่วยให้ผู้อื่นประหยัดพลังงานหรือต่อต้านคอรัปชั่นการเป็นจิตอาสาช่วยผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากหรือการเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือในการปฏิบัติการต่างๆแล้วถึงไปรวมกับการใช้งานในวัดก็เป็นการบำเพ็ญด้วยเช่นกัน

โดยอานิสงส์ของการขัดห้องน้ำในสมัยพุทธกาลก็ได้มีมหาเศรษฐีแห่งนครโกสัมพีมีนามว่า พากุละ อากาศที่เกิดได้เพียง 5 วันมารดาและบิดาพร้อมด้วยเครือญาติด้วยผ้าทารกน้อยไปอาบน้ำชำระร่างกายที่แม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์โดยในระหว่างและระพหว่างอาบน้ําให้ทารกอยู่ก็มีปลาตัวใหญ่ว่ายผ่านมาเห็นทารกน้อยก็เข้าใจว่าเป็นอาหารจึงเป็นทารกน้อยเข้าไปในฐานะว่ายน้ำหนีซึ่งก็สร้างความโศกเศร้าเสียใจให้แก่บิดามารดาเป็นอย่างมากและด้วยอำนาจของบุญญาธิการ

ทารกที่เข้าไปอยู่ในคลองปลาก็ไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใดกลับนอนสบายเหมือนนอนอยู่บนที่นอนธรรมดาทางกลับกันปลายักษ์กับรู้สึกอึดอัดแล้วก็วนกระวายแบบว่าไปตามกระแสน้ำเรื่อยๆจนติดอาการของชาวประมงที่อาศัยอยู่ในนครพาราณสีสามีภรรยามหาเศรษฐีซื้อปลายักษ์ตัวนี้ไปและหลังจากผ่าท้องก็พบทารกน้อยนอนอยู่จนเกิดความรักใคร่ลากับว่าเป็นบุตรของตนจึงเลี้ยงดูขึ้นมาเป็นอย่างดีนักข่าวของทารกน้อยอยู่ในป่าก็แค่มาถึงเมืองโกสัม หลังพ่อแม่ของทารกทราบเรื่องก็รู้ทันทีว่านี่เป็นบุตรของตนจึงรีบเดินทางมายังกรุง พาราณสีเพื่อขอทาร-กน้อยคืน แต่เจ็บห*แห่งเมืองพาราณสีไม่ยอมคืนให้พร้อมบอกว่าเราเป็นคนซื้อปลาตัวนี้ดังนั้นทารกที่อยู่ในครรภ์ของปลาก็ถือเป็นสมบัติของเราด้วยเช่นกัน

และเมื่อเกิดการตกลงไม่ได้เศรษฐีทั้งสองฝ่ายจึงได้ถวายฎีกาต่อพระเจ้าพรหมทัตผู้มีปัญญามากพระองค์ทรงวิชัยว่าทารกน้อยนี้เป็นผู้มีบุญญาธิการมีพ่อแม่เพียงสองคนไม่สามารถเลี้ยงดูเขาได้จึงตัดสินใจน้อยนี้มีบิดา 2 คนและมารดา 2 คนร้องไห้ทั้งสองตระกูลช่วยเหลือเลี้ยงดูกันและกันด้วยผลัดกันดูแลคราวละ 4 เดือนแล้วตั้งแต่นั้นมาตีกันสองคนก็เลี้ยงดูเด็กน้อยคนนี้เป็นอย่างดี ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่พระพุทธเจ้าเสด็จมาแสดงที่เมืองโกสัมพีท่านพาจึงเดินตามเข้าฝ้าและฟังพระธรรมเทศนาของพระพุทธองค์พอฟังจบก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาบรรลุเป็นพระโสดาบันในทันที

จึงได้เข้าทูลขอบรรพชาอุปสมบทหลังจากปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน 7 วันก็บรรลุพระอรหันต์และพระพากุละจะมีอายุมากถึง 80 ปีด้านการปฏิบัติ 22 ได้อย่างเช่นงานวัดทำความสะอาดขัดห้องน้ำไม่เคยขาดอีกครั้งไม่เคยบ่นปวดหลังปวดตัวแม้จะเจ็บป่วยเป็นไข้ก็ตามจนเกิดความสงสัยในหมู่พระสงฆ์ยิ่งนักจึงนำไปกราบทูลพระพุทธเจ้าจึงทราบว่า

เมื่อก่อนพระพากุละต่อกรรมดีไว้มากท่านชอบสร้างห้องน้ำถวายวัดล้างห้องน้ำสาธารณะให้ผู้อื่นอีกทั้งยังชอบทำความสะอาดเป็นกิจจึงส่งผลให้ผู้ถวายบุญในชาตินี้นั่นเอง

จึงเรียกว่าการทำบุญด้วยการขัดห้องน้ำนั้นถือเป็นการทำงานอย่างต่ำแต่ใจสูงผู้ที่มาปฏิบัติธรรมส่วนใหญ่ถ้าปฏิบัติไม่ได้ก็จะแนะนำให้ไปขัดห้องน้ำเพื่อไปอธิษฐานจิตและเผื่อแผ่ให้กับตัวเองพ่อแม่และคนที่นัดถัดไปสัก 2-3 ห้องก็สามารถกลับมานั่งสมาธิได้ผลดีใจด้วยเช่นกัน